Filosoof Alain de Botton pleitte in zijn boek Religie voor atheïsten voor een religieus ongeloof. Er is weliswaar geen God, maar religie biedt zoveel goeds dat we het absoluut niet moeten laten schieten, zoals een geordende, morele samenleving en hoop in tijden van crisis en lijden. Hij wil een atheïstische tempel laten bouwen, als ode aan ‘alles dat positief en goed is’. Rust, verbondenheid, liefde, vriendschap, troost, genieten van sfeer, muziek en beeldende kunst.

Triest

Op het eerste gezicht een verademing deze trend, na het militante en agressieve atheïsme van evolutiebioloog Richard Dawkins en andere ‘die-hard atheïsten’.

Maar bij nader inzien ademt het een sfeer van vieren en delen zonder samenhang, deze niet zozeer goddeloze als wel godloze dienst. De onverschilligheid over God is misschien wel triester dan ongeloof.

Zoeken naar horizontale verbinding op basis van verticale ontkenning. De vruchten van het christelijk geloof plukken, maar de verworteling loslaten.

Investeer in mensen

Voordat u en ik al te neerbuigend en afkeurend doen hierover: blijkbaar zijn we als gemeente(n) van Jezus Christus niet in staat de taal te spreken en de daden te doen, die deze en andere mensen raken en inspireren. De boodschap van het Evangelie en 'de werken onzer handen' doen er niet meer toe, lijkt het. Ook al is er wel degelijk die behoefte aan verbondenheid, gemeenschap en zingeving.

Plant geen kerk, plant het Evangelie, zei laatst ‘de profeet van onze tijd’, Alan Hirsch. Investeer in mensen, niet in stenen. Bewaar niet het pand, maar het onderpand. Zoek de grenzen op. Bewaak ze niet, maar ga er over heen.

Vieren en delen

Christenen zijn individuele gelovigen die een samenhangende gemeenschap mogen zijn. Niet andersom. Het rijke roomse leven en de veilige protestants-christelijke zuil zijn voorbij en de evangelische evenknie is aan slijtage onderhevig.

Heb je naaste lief als jezelf en God boven alles. Dat is van alle tijden en plaatsen en nodigt en prikkelt anderen.

Hiernumaals en hiernamaals hoeven niet tegen elkaar uitgespeeld te worden. Ze zijn beide het Koninkrijk van God. Dat kunnen we vieren en delen. Hier en nu, daar en straks.

Louis Esmeijer
Informatiespecialist, werkzaam bij de Evangelische Omroep

Overgenomen uit IDEA 2-2012, magazine van de Evangelische Alliantie over missionair kerk-zijn, www.ea.nl